De zon schijnt. Er is geen houden aan. Mijn Amsterdamse mini-tuin ontploft en lijkt ineens topprioriteit.Onkruid trekken. Plantjes verplaatsen. Tegels schrobben. Kop in de zon.Lekkerrrrrr. Tot mijn neus daar anders over denkt. Hooikoorts. Ook uiteraard. EN DAN KIJK IK NAAR BINNEN Binnen is het niet veel beter. De eerste zonnestralen leggen genadeloos bloot wat zich […]
“Dat is dus niet de bedoeling…” Ik hoor het haar nog zeggen. De architect met haar gevolg.Zwart gekleed. Trendy bril. Strakke blik. Ze wees mijn kant op. Ik zat achter mijn bureau met stapels werk. Gluurde tussen kledingrekken met proefmodellen door. Niet bepaald het perfecte plaatje. HIP EN TOTAAL ONHANDIG Begin jaren zero. De entree van het net gerenoveerde hoofdkantoor was een soort gestileerd Teletubbie-landschap. Kunstgras in interieur was blijkbaar
Vorm perfect. Functie vergeten. Meer lezen »
“Het is hier niet gezellig.”“Ik moet eerst opruimen.”“Het voelt niet goed…”“Ik zou hier zelf niet willen zitten.”“Geen idee waar ik moet beginnen…” Herkenbaar? Zo maar wat zinnen van klanten bij een eerste gesprek.Geen duidelijke vraag. Wel onrust. ONRUST HEEFT EEN OORZAAK Je voelt dat iets niet klopt.Maar je krijgt er geen grip op. Dus je doet… niks.Of
Haal méér uit je meters! Meer lezen »
“We maken er een indoor-tennisbaan van”.Mijn klant had een behoorlijk grote woonkamer. Zeker twee keer mijn eerste samen-woon-flatje. Te veel ruimte? Dat probleem wil je hebben. Toch? De bank stond ergens.De tafel ook.De tv hing braaf aan de muur. En daartussen?Een soort binnenplein.Veel vierkante meters. Weinig sfeer DE MENSELIJKE MAAT IS ZOEK Een grote ruimte lijkt een luxe.Maar zonder
“… maar ik wil wél alles.” Een royaal hotelbed.Een loungeplek met grote tv.Een inloopkast.Een make-uptafel.Veel opbergruimte.En vooral: nul rommel in zicht. De slaapkamer was niet groot.Maar dát was wel de briefing.Villa-ambities in appartement-formaat. DENKEN IN ZONES, NIET IN BEPERKINGEN In plaats van te focussen op wat niet kon, kozen we voor micro zoning: één ruimte,
…nog 8 nachtjes slapen! Dan is het weer vastelaovund. ‘Carnaval’ voor de-niet-Limburgers. Dus wat wordt het ‘pekske’ ? (verkleedpak voor d-n-L) Bedenken we nog snel wat nieuws? Pimpen we een oud pak? Of graaien we wat bij elkaar en toppen we dat af met wat goeie schmink? Ieder jaar stress om alles weer te vinden. De pakken, bakken en zakken met spullen. In
‘Ik wil hier niet zijn’. De drang om de volgende stap niet te zetten of om te draaien is groot. Op dit soort plekken ben ik bezig met interieur projecten. Ruimtes waar je liever niet wilt zijn. Je gaat er heen omdat het moet.Plekken waar mensen zorg nodig hebben. Lijden.Waar troost geen bijzaak is. Juist hier wil je
Ruimtes die raken. Zacht ontwerp. Meer lezen »
Kortsluiting.Ik zag het meteen.Mijn nieuwe opdrachtgever. Ze gaat binnenkort verhuizen. Haar hoofd zit propvol.Met lijstjes. To-do’s. Wens-foto’s. Spullen. Planning. Verhuizen staat niet voor niets in de stress-top-3.Net onder rouw en een scheiding.Díe is al achter de rug. VERHUIZEN EN DAN? Wat doen de meeste mensen?Alles meenemen.Die bank. Die kast. Zelfs de oude indeling. En gewoontes.Copy-paste naar een nieuw huis. En daar gaat het mis.
Verhuizen? Maak een vlekkenplan. Meer lezen »
‘Niet verstandig’ zegt een stemmetje in mijn oor. Vanuit mij werkkamer raam zie ik buurtgenoten allemaal in dezelfde bocht onderuit gaan. In de verte een straat die wel begaanbaar is. Mijn directe omgeving echter: één grote ijzelplaat. Afspraken buitenshuis maar even niet. HET BEGON LEUK 2026 kwam lekker langzaam op gang.Door sneeuw. En ijzel. Eerlijk? Die
Pas je nog in je huis? Meer lezen »
Als een te laat oudejaars-toetje.Alles wit. Lekker! De eerste werkweek van 2026 begint met sneeuw. Veel sneeuw.De wereld ligt onder een zachte deken. Ruis weg. Stilte aan.Alles klinkt anders. Rustiger. De sneeuw knispert onder mijn snel afgestofte snowboots.Mijn hoofd doet mee. Leeg. Fris.Een blanco canvas.Een mooi begin van het jaar.(De files, glijpartijen en natte sokken even niet meegerekend.) WIT
Wit buiten? Ja! Wit binnen? Mwah… Meer lezen »
